Wij zijn Vlamingen.
Wij drinken en eten,
wij zuipen en boefen,
wij werken, vloeken en zweten,
wij pissen en schijten.

Wij zijn Vlamingen.
Trots en wantrouwig,
spaarders in hart en ziel,
vroom en bang en stuurloos.

Wij zijn Vlamingen.
Wij wroeten en ploeteren
in de polders, in de broeken,
in de klei, op het land waar wij
heel ons leven hebben gewrocht,
ons kloten hebben afgedraaid.

Wij zijn Vlamingen.
Gereserveerd en luidruchtig,
achterdochtig en kluchtig.
Wij zingen en gieren
van ‘t lachen.
Wij zetten en verzetten pinten
en vreten frieten,
van de patatten van ons land
waar we heel ons leven hebben gewrocht.

F. David, 14-01-2012

I lost control of the steering wheel, slipped and drove my car into a ditch at approximately 80 km per hour.

White smoke came out of the hood as I regained consciousness. I was dazed and confused and ice cold water was up to my knees. I was shivering because of shock.

The radio was still playing my Pieta Brown cd and the music somewhat soothed me. I couldn’t open the door. I unbuckled and checked to see if I was hurt. I saw no blood but my neck was killing me. I had to get out the car quickly but it was 3 o’clock in the morning and the darkness and my state of shock prevented me from acting fast.
The water was slowly rising and numbing my legs. I screamed for help although I sort of knew there was no one around to help me. I had been driving for the last two hours without passing any house or farm.

read more

Love is something that is difficult to measure. As a rational human being I like to analyse and measure things, like love for instance. I like to take my time to work out definitions and explanations for such hard to grasp concepts.
One thing is for certain, love and religion are pure danger. I’ve said that before and I know it’s true because I’ve put it to the test.

If my wife tells me she loves me, how much does she really? I asked her this afternoon and she responded that she loved me with all her heart, more than I could possibly fathom. I grabbed a chair and knocked her over the head with it. She fell down, hitting the back of her head on the living room table. While I patiently waited next to her, squatted on my haunches, I watched a drop of blood seep down slowly from her forehead until it spattered onto the tile floor.

read more

Een stad. Een achterbuurt. Een straat. Het is rond tien uur ‘s avonds. Het hield net op met regenen. De straatverlichting – af en toe knipperend – geeft een glans aan de natte kasseien. Hier en daar ligt afval, onbeweeglijk, alsof het als een roofdier wacht om zijn prooi, wanneer het net niet oplettend genoeg is, te verslinden. Deze straat draagt bizarre geheimen met zich mee.

In de kille stilte klinken er voetstappen. Steeds luider, tot er een man verschijnt uit het donker. Zijn ogen zijn dood. Zijn haar donker, nat en smerig. Beide handen diep in zijn zakken. Dan, stopt hij even om zijn voorlaatste peuk op te steken. Zijn handen, lichtbehaard en doorlopen van dikke, blauwe aders trillen, maar blijken zich te ontspannen bij het nemen van een derde en vierde trek. Langzaam gaat zijn hoofd naar achter hellen om vervolgens kreunend te geeuwen. Zijn dode ogen zien een opgeklaarde hemel. Moeizaam legt hij zijn handen op zijn heupen. De man leunt naar achter en twee ruggenwervels kraken.

read more

As a little boy I used to live on a farm my parents converted in to a restaurant. On sunny summer days I would sometimes venture out into the meadows in search of four leaf clovers. In a time when computers were luxury items and mobile phones and the internet had yet to be invented, looking for four leaf clovers was as good a hobby as any.

I never found a damn four leaf clover in my entire life.

read more